Teken- en Schilderwerk van Jan Pieter Rottiné

Uit Test Wiki
Versie door Jan Pieter Rottiné (Overleg | bijdragen) op 27 jul 2019 om 10:20

(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken

Vanaf zeer jeugdige leeftijd heeft Jan Pieter Rottiné veel getekend en geschilderd.

Op 4-jarige leeftijd vroeg en verzamelde hij via zijn ouders, buren, kennissen en familieleden de achterbladen van kalenderplaten als tekenpapier. Dit gladde papier was weliswaar niet erg geschikt, maar omstreeks 1950 stond een kind weinig andere mogelijkheden tot zijn beschikking om zich te ontplooien in deze hobby.
Op de lagere school te Grou ging deze ontwikkeling verder en samen met enige andere klasgenoten wedijverde hij op het gebied van het produceren van kwalitatief goed tekenwerk. De klasgenoten bleven zelfs vrienden voor het leven.

Jan Pieter is van nature een echte autodidact: hij heeft buiten de tekenlessen van de lagere school, de M.U.L.O en later de Rijkskweekschool nooit specifiek teken- of schilderlessen gevolgd. Op deze scholen heeft hij op het gebied van tekenen en schilderen ook weinig opgestoken.
Zelf vindt hij dat een groot voordeel: hij is een realistisch tekenaar en schilder gebleven en werd dus nooit door enige kunstopleiding beïnvloed in zijn ontwikkeling, ontdekkingen en werkwijzen. Deze ultieme vrijheid heeft hem altijd geïnspireerd. Non-figuratieve kunst, moderne kunststromingen, abstract werken met allerlei moderne technieken hebben nimmer zijn voorkeur gehad. Vooral ingewikkelde omschrijvingen en zgn. diepzinnige beschouwingen van kunstenaars, in het geval er uitleg moet worden gegeven, staan hem volledig tegen.
Als het teken- en schilderwerk de beschouwer niet direct aanspreekt en beroert door lichtwerking, kleuren en reële herkenbaarheid schiet het werk in zijn ogen zijn doel volkomen voorbij: als er een elitaire kunstzinnige uitleg nodig is, is het werk nietszeggend voor de normale beschouwer...
Zijn motto is: doe maar gewoon en lever hoge kwaliteit, waar de beschouwer een warm levensgevoel van kan krijgen!

Voor Jan Pieter is het tekenen en de tekenvaardigheid altijd uitgangspunt geweest. Jarenlang heeft hij slechts met potlood en tekenpen (met Oostindische inkt) gewerkt. Zijn pentekeningen vonden gretig aftrek. Daarom vatte hij het idee op om te gaan etsen. door het meerdere malen afdrukken van een zelfvervaardigde etsplaat kon hij meer liefhebbers bedienen, zonder dat hij dezelfde taferelen meerdere malen moest vastleggen: voor een tekenaar is dat niet interessant.
Om goede etsen te kunnen produceren moest natuurlijk wel het ouderwetse handwerk: polijsten, gronden, in spiegelbeeld tekenen met de etspen, het beheersen van het bijtproces, het beïnkten en het afslaan van de plaat worden geleerd. Toen hij een bekende Friese etser te Franeker om hulp vroeg met betrekking tot de etstechniek, weigerde deze informatie door te geven, omdat hij geen concurrenten wilde! Daarop heeft Jan Pieter als autodidact ook dit etsproces uiteindelijk zelfstandig uit de boeken en in de praktijk experimenterend onder de knie gekregen.
Vanwege een verhuizing en te weinig werkruimte is hij met het etsen gestopt: voor het etsen heb je een goede werkplaats nodig!

Jan Pieter heeft zich dus met vele technieken en onderwerpen bezig gehouden. Zijn werken hangen wel op ongeveer 200 plaatsen bij familie, vrienden en bekenden, maar ook bij opdrachtgevers. Veel teken- en schilderwerk heeft hij weggegeven: als iemand er blijk van gaf een bepaald werk gevoelsmatig te kunnen waarderen, kreeg deze persoon het betreffende werk vaak mee, omdat het Jan Pieter een dankbaar gevoel gaf een ander ermee te plezieren en omdat er zekerheid was dat het werk op een goede plaats werd opgehangen.

Jan Pieter heeft weinig geëxposeerd, in de paar gevallen dat zulks is gebeurd leverde hem dat zoveel vraag op, dat de mogelijke opdrachten naast zijn werk te veel druk opleverden en hij zich daardoor ook te veel in zijn creatieve vrijheid beknot voelde. Hij koos dus bewust voor volledige vrijheid op het gebied van zijn passie.
Zo nam hij vier maal deel aan de expositie van Waterpalet te Grou, een expositie voor Friese amateurschilders, waarbij het publiek als jury fungeerde. Deze jaarlijkse hoogwaardige expositie te Grou, leverde hem meteen ook vier maal de hoofdprijs op! Daarna heeft hij zich bescheiden teruggetrokken: ook deze expositie leverde te veel vraag en bekendheid op.
Later heeft hij als voorzitter de expositie nog lange tijd gediend.

Jan Pieter heeft ook een aantal jaren deel uitgemaakt van de CNLS, de Nederlandse Club van Luchtvaartschilders. Deze selecte groep houdt zich bezig met Aviation Art: het schilderen van historische luchtvaarttaferelen, vliegtuigen en luchtvaartgebeurtenissen.
In deze periode verlegde hij zijn belangstelling voor onderwerpen uit de watersport, beroepsscheepvaart, stads- en dorpsgezichten, landschappen, gebouwen, huizen en boerderijen, naar de luchtvaart.
Naast al deze algemene onderwerpen in diverse teken- en schildertechnieken werd Jan Pieter al vroeg op jeugdige leeftijd geboeid door de luchtvaart in al zijn aspecten: historie, techniek, vliegtuigen, vliegvelden, luchtpostgeschiedenis, enz. In zijn jeugdjaren maakte hij ook kennis met de "Croydon"-plaatjes uit sigarettendoosjes en zo begon hij met het verzamelen van beeldmateriaal betreffende de ontwikkeling van de luchtvaart. Bij de CNLS kon hij beide hobby's combineren en zodoende heeft hij deelgenomen aan exposities op Schiphol, in Soesterberg en in het Aviodrome. Maar opnieuw miste hij te veel de vrijheid en dus heeft hij deze periode uiteindelijk ook weer afgesloten.

Thans, gepensioneerd zijnde, houdt Jan Pieter zich vooral bezig met aquarelschilderen. Op deze website krijgt u een brede indruk van zijn oeuvre door de jaren heen.